Το παιδί είναι ο άνθρωπος που πρέπει να (ξανα) – γίνουμε. Και τα παιδιά είναι πάντα μπροστά μας για να μας θυμίζουν τι σημαίνει αθωότητα και τι σημαίνει να βλέπεις με μια παρθενική ματιά τον κόσμο. Κι όταν ένα παιδί υποφέρει, ο πόνος γίνεται ανυπόφορος γιατί υποφέρει μια εικόνα του Θεού, που δεν έχει αμαυρωθεί ακόμα.
Κι όταν ένα παιδί υποφέρει από την μάστιγα της εποχής μας, η «επάρατη νόσος», ο καρκίνος, δηλαδή, είναι ζωτική η ανάγκη όλοι να ευαισθητοποιηθούμε, όλοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να γεννηθεί ξανά η ελπίδα, για να ανθίσει πάλι το χαμόγελο, για να νικήσει η Ζωή τον θάνατο.
Είναι ζωτική η ανάγκη να κάνουμε όλοι μέσα από την καρδιά μας μια ευχή που θα μεταμορφωθεί σε πράξη.
Αυτή την έμπρακτη εκδήλωση αγάπης έρχεται να υπηρετήσει και η δική μας προσπάθεια.
Μια προσπάθεια που ξεκινάει από ένα όραμα ζωής της Φιλιώς Γιαννακάκη-ένα όραμα προσφοράς για τα παιδιά που πάσχουν – και συναντάει το περίσσευμα αγάπης που πλημμυρίζει τη μουσική του Χρίστου Τσιαμούλη για να συγκροτηθεί ένας σύλλογος που θα θέσει την τέχνη – σε όλες τις μορφές της, με τον ήχο, την εικόνα, τον λόγο- στην υπηρεσία της ανέγερσης ενός νοσοκομείου. Ενός νοσοκομείου που θα είναι μια στέγη φροντίδας και αγάπης για κάθε παιδί που χρειάζεται τη δική μας στήριξη για να ανοίξει τα φτερά του, όπως λέει και το τραγούδι:
Σαν να `σουνα μικρό πουλί
σαν να `σουν καραβάκι
τα πέταλα σου άνοιξες
σαν άνοιξες πανάκι.
Άγγελος Καλογερόπουλος
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Τι χρώμα να `χει τ’ άρωμα
μικρό τριανταφυλλάκι
π’ ανθίζεις πλάϊ στη θάλασσα,
δίπλα στο βοτσαλάκι.
Αλμύρα, κύμα και βοριάς
ποτίζουν το κορμί σου
άμμος και πέτρα στέριωσαν
τις ρίζες της ψυχής σου.
Της θάλασσας τριανταφυλλιά
αγκάθια πια δεν έχεις
πες μου το δάκρυ τ’ αλμυρό
πως μυστικά αντέχεις.
Της θάλασσας τριανταφυλλιά
π’ αλμύρα δε λογίζεις
και στέλνεις σου την ευωδιά
στον κόσμο και χαρίζεις.
Μες στου γυαλού τα κύματα
και του βουνου την αύρα
το άρωμά σου απλώθηκε
μες στης νυχτιάς τα μαύρα.
Κι άνοιξες το ξημέρωμα
τα φύλλα της καρδιάς σου
κι ο κόσμος όλος ζήλεψε
την τόση ομορφιά σου.
Σαν να `σουνα μικρό πουλί
σαν να `σουν καραβάκι
τα πέταλα σου άνοιξες
σαν άνοιξες πανακι.
Θαλασσινό λουλούδι μου
κι αγγελοθαλασσιά μου
φύτρωσες στην καρδούλα μου
κι άνθισες στα όνειρά μου.
Στίχοι: Ελένη Περινού, Χρίστος Τσιαμούλης
Μουσική: Χρίστος Τσιαμούλης